Bilety z miejscami numerowanymi: plan sali i strefy cenowe

Kiedy numeracja ma sens, a kiedy przeszkadza

Miejsca numerowane są oczywiste w teatrze, filharmonii i kinie, gdzie widoczność sceny wyraźnie różni się między rzędami. Mają też sens wszędzie tam, gdzie widzowie przychodzą grupami i chcą siedzieć razem, bo bez numeracji rozdzielenie towarzystwa jest kwestią przypadku.

Numeracja przeszkadza tam, gdzie publiczność i tak stoi albo się przemieszcza: na koncertach klubowych, festiwalach plenerowych i wydarzeniach z bufetem. Wymuszanie jej w takim miejscu tylko spowalnia zakup i tworzy roszczenia o miejsca, których nikt nie pilnuje.

Jak przygotować plan sali

Plan sali w systemie sprzedaży nie musi być projektem architektonicznym. Musi natomiast wiernie oddawać liczbę i układ miejsc oraz to, co widz zobaczy ze swojego fotela. Najczęstsze źródło reklamacji to nie brzydki plan, tylko plan niezgodny z rzeczywistością.

1. 1

   Zbierz aktualny układ sali

   Potrzebny jest podział na sekcje, liczba rzędów i liczba miejsc w każdym rzędzie. Sprawdź układ na miejscu, bo plany bywają nieaktualne po remontach.

2. 2

   Ustal zasadę numeracji

   Zdecyduj, czy numerujesz od lewej do prawej patrząc od sceny czy od widowni, i trzymaj się tego w całej sali. Niespójność w jednej sekcji generuje spory przy każdym wydarzeniu.

3. 3

   Oznacz miejsca niesprzedawalne

   Fotele z zasłoniętą sceną, miejsca techniczne, stanowiska dla obsługi i miejsca dla osób z niepełnosprawnościami wymagają osobnego traktowania.

4. 4

   Podziel salę na strefy cenowe

   Pogrupuj miejsca o zbliżonej wartości. Zacznij od dwóch lub trzech stref, bo każda kolejna komplikuje decyzję kupującego.

5. 5

   Prześlij plan i przetestuj zakup

   Po konfiguracji kup testowy bilet i sprawdź, czy numer na bilecie zgadza się z miejscem wskazanym na planie.

Strefy cenowe

Strefa cenowa to grupa miejsc sprzedawanych w tej samej cenie. Dzięki niej ustawiasz osobne ceny dla parteru, balkonu czy lóż, a widz podczas wyboru na planie widzi cenę konkretnego miejsca, zanim kliknie.

Loży nie sprzedawaj jako jednej pozycji dla całej grupy. Bilet uprawnia do jednego wejścia, więc sześć osób na jednym kodzie nie wejdzie osobno, a bileter nie ma jak sprawdzić, ile osób powinno przejść. Nawet gdy loża idzie w komplecie, kupujący ma dostać tyle biletów, ile miejsc zarezerwował, każdy z własnym kodem.

Miejsca dla gości, prasy i obsługi

Zablokuj te miejsca zanim uruchomisz sprzedaż, a nie w dniu wydarzenia. Odbieranie widzowi kupionego fotela jest kosztowne wizerunkowo i zwykle kończy się zwrotem oraz przeprosinami. Zaproszenia dla gości wystawiaj jako osobne bilety, żeby przechodziły przez tę samą kontrolę wejścia co reszta widowni.

Powtarzalny repertuar

Jeśli grasz ten sam spektakl wielokrotnie, plan sali konfigurujesz raz i używasz go dla kolejnych terminów. Każdy termin ma własną pulę miejsc i własną sprzedaż, więc pomyłka w jednym dniu nie przenosi się na pozostałe. Przy zmianie obsady lub scenografii sprawdź jednak, czy widoczność z miejsc bocznych się nie zmieniła.

Wejście na salę

Przy numeracji skaner pokazuje bileterowi przypisane miejsce, dzięki czemu widz od razu słyszy numer rzędu. Najwięcej czasu przy wpuszczaniu pochłania nie skanowanie, lecz szukanie fotela, więc czytelne oznaczenia rzędów w sali robią dla płynności wejścia więcej niż dodatkowy bileter.